• خانه اخلاق
  • برنامه‌های ما
  • بلاگ
  • اساتید
  • کتابخانه فارسی
  • رویدادها
  • کتابخانه انگلیسی
  • مجله
  • واژه‌نامه
  • حمایت مالی
  • Here is our story
  • جستجو
  • منو
عضوی از خانه اخلاقی ها شوید
کلمه عبور(Required)

ورود به حساب کاربری
یا
اخلاق؟ نه ممنون! دین من انسانیت است

اخلاق؟ نه ممنون! دین من انسانیت است

محدودیت‌های انسان‌گرایی در اخلاق
به نظر می‌رسد روند رشد انسان‌گرایی که به‌طور خاص از دوران رنسانس در اروپا آغاز شد، شتاب بیشتری به خود گرفته است. حتی شاید در اطرافیان‌تان هم کسانی را دیده…
به نظر می‌رسد روند رشد انسان‌گرایی که به‌طور خاص از دوران رنسانس در اروپا آغاز شد، شتاب بیشتری به خود گرفته است. حتی شاید در اطرافیان‌تان هم کسانی را دیده باشید که دین و مرام خود را انسانیت معرفی می‌کنند. چنین افرادی بالاترین و چه بسا تنها ارزش قابل‌قبول را حرمت و کرامت انسان می‌بینند و به همین دلیل، خود را به هیچ ایدئولوژی، مکتب و حتی دینی محدود نمی‌دانند. اما پرسشی که مطرح می‌شود این است که این رویکردِ به ظاهر پیشرو، تا چه حد اخلاقی است؟ این مقاله می‌کوشد با ایضاحِ نظری انسان‌گرایی، محدودیت‌های اخلاقی آن را نشان دهد. طبق نظر رابرت گریفیث، انسان‌گرایی آن‌قدر به نفی دین مشغول شده که از ارائه یک نظریه اخلاقی منسجم و به‌روز باز مانده است.
منبع: Philosophy Now
دیدگاه‌ها

club