در دو کتاب «دين در ترازوي اخلاق» و «اخلاق دينشناسي» که کتابهاي اخير شماست، رابطه دين و اخلاق از منظرهاي متفاوتي بررسي شده است. در اخلاق دينشناسي اين رابطه از منظر معرفتشناختي مورد بحث قرار گرفته و در دين در ترازوي اخلاق از منظرهاي ديگر.
«جماعت گرايي»[efn_note]Communitarianism[/efn_note]، به گرايش فکري خاصی در فلسفه معاصر اطلاق ميشود که نقد مدرنيته و به طور خاص مدرنيته ليبرالی، به منزلهی نظريه سياسی مدرنيته را مدنظر قرار داده است. آنچه جماعتگرايان در برابر ليبراليسم بر آن تأکيد دارند، اصالت و ارزش جامعه در برابر
آیا میتوان از مقولهای با عنوان “اخلاق تفسیر” سخن گفت؟ با کدام تلقی و به کدام معنا؟ پیشفرضهای داشتن چیزی به نام اخلاق تفسیر کدامند؟ بهتر است پیشاپیش مقصودمان را از “تفسیر”، دست کم در شکل متعارف و جاافتاده آن، روشن کنیم. فرآیند تفسیر هنگامی
مقدمه رویکرد تجربی دانشمندان رنسانس (از قرن شانزده به بعد با مطالعات گالیله، نیوتن، دکارت، بیکن، و دیگران) و بهویژه با آغاز روانشناسی علمی در اواخر قرن نوزدهم، چهارچوبی کمی را بر همه علوم و از جمله روانشناسی، تحمیل کرده است. توجه روزافزون به پرسشنامهها
بهترین و مهمترین تألیف علامه دوانی در حکمت عملی کتاب «لوامع الاشراق فی مکارمالاخلاق» است که بیشتر به نام خودش به «اخلاق جلالی» نامبردار است و شهرت و بلندنامی او برآمده از همین کتاب میباشد. دوانی این اثر را در شیراز به دستور سلطان خلیل، پسر اوزون حسن آققویونلو نوشت. سلطان از او خواسته بود که رساله اخلاق خواجه نصیر را بازنویسی کند. به اعتقاد دانشمند فقید مرحوم دانشپژوه، انگیزه خواجه در نگارش اخلاق خود نشان دادن شالوده مدینه فاضله و سیرت فلسفی و طب روحانی به مردم روزگار خود بود تا در برابر دستگاه سیاسی تباه شده چیره بر آنها بتوانند شالوده دستگاه دیگری بریزند.
اخلاق اسلامي و اخلاق ليبرالي در سطوح مختلف اخلاق کاربردي و اخلاق هنجاري و فرااخلاق چه تفاوتهايي با هم دارند و اختلاف اصول اخلاقي اين دو بيشتر ناظر به کدام سطح است؟
بهنظر من اخلاق در اساس و به ذات خود مستقل از اديان و ايدئولوژيهاست، و در اساس به قيودي از نوع «اسلامي» يا «ليبرالي» مقيد نيست. به بيان ديگر، اعتبار يا عدم اعتبار احکام اخلاقي را بايد بر مبنايي مستقل از اديان و ايدئولوژيها، يعني بر مبنايي عقلاني تعيين کرد. بنابراين، به اين معنا چيزي به
ويليام كينگدم كليفرد (W.K. Clifford) در سال 1877 در جستار «اخلاق باور» (The Ethics of Belief) بنیاد اخلاقی ایمان آوردن را زیر سؤال میبرد. او در این مقاله تخلف از بایستههای معرفتی و اعتماد بدون قرائن و استدلال را امری غیراخلاقی شمرد. او با صورتبندی
گفتار حاضر صورتبندى و تنسیق منطقى و دقیقى از نظریهاى اخلاقى به دست مىدهد که بر اندیشههایِ بر گرفته از ایمانوئل کانت و آر. اِم. هِر مبتنى است و نمونهاى است از نحوه کاربست منطق در جهت صورى کردن و نمادین ساختن دیدگاههاى فلسفى وسیعتر.
این کتاب که از ۱۰ مقاله در ۲۵۰ صفحه تشکیل شده است، به برخی از مهمترین و اصلیترین مسائل این قلمرو پرداخته است. برخی از آنها از سرشت و ماهیت احساسات و عواطف نوعدوستانه و امکان اعمال نوعدوستانه سخن گفتهاند. برخی این ادعای كنت را
غایت طرح تامس نیگل فیلسوف جامع الاطرافِ تحلیلی معاصر، دفاع از عقلانیت اخلاقی زیستن است. روش او در این طرح، مهندسیِ معکوس و بیرون کشیدن مفروضات و توالی فاسد و نامعقول دیدگاه مقابل (خودگزینی اخلاقی = ethical egoism) است. وی با تکیه بر تحلیل و
این مقاله به تبیین نظریه «تصویر اخلاقی از جهان» میپردازد که تفسیر تازهای از فلسفه اخلاق کانت است. کانت در ارائه این نظریه از روسو تأثیر زیادی پذیرفته است. او پس از مواجهه با آثار روسو به این نتیجه رسید که بدون داشتن یک تصویر
1 مقدمه: تقریر مسأله آیا اخلاقی زیستن منطقاً و عقلاً ضروری است با صرفاً ممتع نیست (امكان عام دارد)؟ آیا اخلاقی زیستن، منطق ضروری است، یا ممکن و یا ممتع؟ اگر فيالجمله عقلانیت اخلاق را پذیرفتیم، آيا بالجمله میتوان از آن دفاع کرد؟ آیا خصلتهای