اختلاف نظر اندیشمندان معاصر درباره تعریف تربیت اخلاقی پیامدهایی به همراه داشته که یکی از مهم‌ترین آنها اختلاف نظر در مورد زمان شروع تربیت اخلاقی است. این مسئله باعث شده در سال‌های نخست زندگی به تربیت اخلاقی پرداخته نشود که مهم‌ترین سال‌های تأثیرگذار در شکل‌گیری شخصیت اخلاقی انسان است. بر اساس شواهد موجود هرچند با توجه به درک متفاوت اندیشمندان از تربیت اخلاقی از سن آغاز آن اختلاف نظرهایی وجود دارد، ولی بیشتر اندیشمندان به آغاز تربیت اخلاقی از دوره نخستین کودکی معتقد هستند.

بررسی مفهوم و امکان تربیت اخلاقی کودکان در دوره سیادت مسئله اصلی این مقاله است. این مسئله بر اساس نظر اندیشمندان در پیوند با ویژگی‌ها و نیازمندی‌های انسان در مراحل مختلف زندگی با استناد به احادیث مراحل تربیت، به ویژه حدیث حضرت رسول اکرم (ص) و با توجه به اهمیت و جایگاه دوره نخست کودکی بررسی شده است.

با توجه به اختلاف نظر اندیشمندان، مسئله در دو بخش اندیشمندان مسلمان و غیرمسلمان بررسی و بر اساس تحلیل نظرات، مفهومی از تربیت اخلاقی کودکان ارائه شد و سپس امکان‌پذیری یا امکان‌ناپذیری تربیت اخلاقی کودکان در این دوره بررسی و با پذیرش امکان تربیت اخلاقی کودکان در دوره سیادت، با پنج دلیل علمی از این دیدگاه دفاع شد.

با توجه به اینکه بیشتر اندیشمندان در مورد تربیت اخلاقی کودکان مباحثی را مطرح کرده‌اند، ولی هیچ کدام دلایلی بر این امکان ارائه نداده‌اند، فایده مهم این پژوهش آن است که با به دست دادن مفهومی از تربیت اخلاقی کودکان به ارائه دلایلی پرداخته است که تربیت اخلاقی را در این دوره امکان‌پذیر می‌کند که این امر باعث توجه بیشتر به تربیت اخلاقی و چگونگی تحقق آن در این دوره می‌شود.