در ماههای اخیر شماری از اندیشمندان، روشنفکران و روزنامهنگاران ایرانی آراء خود در باب نسبت اخلاق و سیاست را با انتشار یادداشتها و مقالاتی در عرصهی عمومی در معرض نقد و بررسی قرار دادهاند. این مقاله میکوشد نشان دهد، بر خلاف اکثر این موضعگیریها، نمیتوان
سال نو را خدمت همه دوستان عزیز تبریک عرض میکنم. انتخاب این ایام به عنوان مبدأ سال نو توسط نیاکان ما یکی از حکیمانهترین انتخابها بوده است. همچنین است پارهای از آداب و رسومی که در این ایام یا پیش از آن در فرهنگ ما
درس گفتار های معنویت قدسی در صدد صورت بندی و دفاع از تفسیر خاصی از معنویت است که سه ویژگی مشخص دارد: اول اینکه دینی است، دوم اینکه خدامحور است و سوم اینکه با عقلانیت نظری و عملی سازگار است. برخی از موضوعاتی که در
در درسگفتار پیشین عقلانیت را تعریف کردیم و انواع و مراتب آن را توضیح دادیم. تعریف ما از عقلانیت این بود: سازگار بودن با «حکم عقل»، یا پیروی از «حکم عقل»، یا پیروی از «شریعتِ عقل». چنین درکی از عقلانیت، این تلقی از سرشت عقل
معنویت و عقلانیت ربط و نسبت معنویت با عقلانیت از جهات بسیاری اهمیت دارد. پارهای از این جهات به شرح زیر است: اولاً، همانگونه که معنویت یکی از مؤلفههای هویت انسانی است، عقلانیت هم یکی دیگر از مؤلفههای هویت انسانی است. بنابراین، دغدغۀ حفظ هویت
1. تعریف معنویت قدسی معنویت قدسی نظریهای است درباب (1) «عالم معنا» و (2) ربط و نسبت آن عالم با «عالم طبیعت». هدف از طرح این نظریه انباشتن ذهن مخاطبان با اطلاعات تازه نیست، بلکه ایجاد تحول در شخصیت آنهاست. هدف در اینجا تربیت است،
1. تعریف معنویت: تعریف معنویت مشکل است و هیچ اتفاق نظری در مورد معنای دقیق این واژه وجود ندارد. بخشی از اختلافنظر در مورد معنای دقیق این واژه از اختلافنظر در باب نسبت «معنویت» با «دین» یا «دیانت» سرچشمه میگیرد. گروهی از معنویتگرایان، معنویت را
شیخ بهایی معتقد است اگر کسی حق جویانه و حق خواهانه به کاوش برخیزد، نوشته های گوناگون را ببیند و با آرای گوناگون آشنا شود و آنها را سبک و سنگین کند، در نهایت بی توجه به نتیجه ای که به آن می رسد، مأجور
اخیراً چند تن از دانشجویان خوبم بحث اخلاقی بودن ازدواج را پیش کشیدند و با سؤالاتشان مرا با چالش گرفتند. پس از بحث و گفتگوهایی به آنها قول دادم که در فرصتی مناسب این بحث را به تفصیل خواهم کاوید. اما تا آن فرصت، فعلاً
بیست و دومین کارگاه فلسفه اخلاق ما در تاریخ 22 فروردین ماه 95 برگزار شد. در این کارگاه آقای دکتر حسینی قلعهبهمن به این پرسش پرداختند که “چرا باید به واقعگرایی اخلاقی بپردازیم؟”. آقای حسینی قلعهبهمن دوره دکتری فلسفه دین را در موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی گذراندهاند، دانشآموخته حوزه علمیه و عضو هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی هستند. کتابهای “واقعگرائی اخلاقی در نيمه دوم قرن بيستم” و “واقعگرائی دينی در قرن بيستم” از جمله منشورات ایشان است.
در ابتدای این جلسه آقای حامد مرآتی، گزارشی از کتاب “اخلاق نیکوماخوس” ارائه دادند.
در نشست نقد کتاب تأثیر گناه بر معرفت با تکیه بر آرای آگوستین که به همت پژوهشکده فلسفه و کلام اسلامی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی برگزار گردید، علاوه بر زهرا پورسینا (مولف)، محمد تقی سبحانی و محسن جوادی به عنوان ناقد و مصطفی ملکیان
در این میزگرد دکتر کاظم معتمد نژاد، دکتر حسام الدین آشنا، دکتر محسن جوادی، دکتر مهدی محسنیان راد، دکتر حسن نمک دوست، دکتر مجتبی جعفری، دکتر حمید شهریاری و دکتر سهیلا خلجی در باب موضوع آزادی، اخلاق و امنیت اطلاعات در فضای سایبر به گفتگو