معنویت قدسی (۷)

رابطه ی عقل و وحی یکی از مباحث بسیار مهمی است که ردپای آن را در همهی سنت های دینی می توان پی گیری کرد. تبیین این رابطه یکی از دغدغه های اساسی همه ی عالمان دینی در طول تاریخ بوده است. در واقع بدون داشتن و مفروض گرفتن نظریه ای در این مورد هیچ گامی در قلمرو معرفت دینی نمی توان برداشت. یعنی همه ی مفسران متون دینی چه بخواهند و چه نخواهند و چه بدانند و چه ندانند، در باب رابطه عقل و وحی نظریه ی خاصی را مفروض می گیرند و معرفت دینی خود را بر اساس آن نظریه بنا می کنند. این نظریه هم به آنان می گوید که رابطه ی عقل و وحی چگونه است و هم به آنان می گوید که در صورت وقوع تعارض بین عقل و وحی چگونه می توان این تعارض را حل کرد. تعیین جایگاه و نقش عقل در قلمرو دین هم نقش بسیار تعیین کننده ای در منظومه ی معرفت دینی و تفسیر متون دینی بازی می کند و هم تاثیر سرنوشت سازی در سبک زندگی و رفتار دینداران دارد. این موضوع به بحث درباب رابطه ی معنویت و عقلانیت هم کاملا مربوط است. معنویتی که ما در جستجوی آن هستیم، معنویت در چارچوب عقلانیت است، یعنی با عقلانیت تعارض ندارد. اما برای اینکه نشان دهیم این معنویت با عقلانیت تعارض ندارد، ناگزیریم رابطه ی عقل و وحی را بررسی کنیم.

متن کامل مقاله را از اینجا دریافت کنید.