مطلب
روزهداری در روزهای بلند (۱)
فقیهان سنتی بدون اینکه در مبانی خود در اصول فقه و فلسفه فقه تجدید نظر کنند نمی توانند در مورد معیار تعیین اوقات شرعی در منطقه ای که خورشید در آن طلوع و غروب نمی کند اظهار نظر کنند، چه در قالب فتوا و چه در قالب احتیاط واجب یا مستحب. یعنی در چارچوب روش استنباط و اصول فقه و فلسفه فقه رایج این اظهار نظرها فاقد مبنای قابل قبول و قابل دفاع است. نه آیه و روایتی در این مورد وجود دارد که بتوان به عموم یا اطلاق آن تمسک کرد و نه اصول عملیه چنین اقتضایی دارند. بر اساس مبانی رایج و پذیرفته شده در اصول فقه و فلسفه فقه نه می توان گفت نماز و روزه در چنین مناطقی واجب است، نه می توان معیاری برای تعیین اوقات شرعی در این منطقه معرفی کرد، و نه حتا می توان ادعا کرد که کسانی که در چنین مناطقی زندگی می کنند شرعا موظفند از این منطقه هجرت کنند.