آخوند خراسانی و همبستگی عقل و شرع
بحث از سرشت خوبی و بدی و عقلی یا شرعی بودن آن بحثی اخلاقی است. اما به دلایلی (که اینجا مجال طرح آنها نیست) این بحث در جهان اسلام در علم کلام و سپس در علم اصول بسط یافته و جاگیر شده است. در این مقاله کوشیدهام سرشت این مسئله و پرسشهای اصلی ناظر به حسن و قبح را بکاوم و دیدگاه آخوند خراسانی و منتقد معروف وی، یعنی محقق اصفهانی را تحلیل کنم. گفتنی است در حالی که آخوند خراسانی حسن و قبح را امری ذاتی و عقلی میداند، محقق اصفهانی، با استناد غیر دقیقی به سخنان کسانی چون ابن سینا، آن را امری عرفی و قراردادی تفسیر میکند و مثلاً حسن صدق و قبح کذب را از مشهورات میشمارد.
اشتراک و خلاصهسازی مطلبلینک این مطلب را با دیگران به اشتراک بگذارید یا برای خلاصهسازی در ابزارهای هوش مصنوعی باز کنید.
