در این سلسله از مقالات به بررسی نقش دین در خشونت خواهم پرداخت. تا آنجا که من می دانم، کسانی که بر این باورند که دین در پیدایش خشونت در روابط انسان ها و جامعه ی انسانی نقش دارند از دو راه متفاوت به سود این بارو استدلال می کنند.

بحث ما در باب رابطه عقل و وحی بود. چنانکه دیدیم، بین عقل و وحی دو نوع رابطه می‌توان تصور کرد: یکی «تلائم»/ «توافق» و دیگری «تعارض»/ «ناسازگاری». توافق هم دو نوع دارد: یکی «حداقلی» و دیگری «حداکثری». توافق حداقلی در سه حالت رخ می‌دهد، اما توافق حداکثری یک حالت

رابطه ی عقل و وحی یکی از مباحث بسیار مهمی است که ردپای آن را در همهی سنت های دینی می توان پی گیری کرد. تبیین این رابطه یکی از دغدغه های اساسی همه ی عالمان دینی در طول تاریخ بوده است. در واقع بدون داشتن و مفروض گرفتن نظریه