آگاهی از رفتار معصوم و بررسی آن، دو فایده دارد؛ بهره نظری و عملی. بهره نظری آن در کشف خوبی‌ و بدی عمل است؛ یعنی ملاحظه رفتار معصوم، معرفت ما را به نیک و بد رفتارها می‌افزاید، قدرت تشخیص ما را افزایش می‌دهد و ما را با حسن و قبح عمل آشنا می‌سازد. بهره عملی هم در اقتدا و تأسی بدان آشکار می‌شود. ملاحظه عمل معصوم ما را به عمل تشویق می‌کند، انگیزه ما را می‌افزاید و الگوی کارآمدی در زندگی فردی و جمعی ما می‌گردد، اما استناد به سیره معصومین کاری به غایت سخت و دشوار است. محمدعالم‌زاده نوری در این کتاب کوشیده است تا شرایطی را که می‌توان با آن به فعل معصوم تمسک ورزید، تبیین کند.