مقدمه: طرح و تصویری از پیوندهای منطق و اخلاق محوریترین مفهوم منطق (قدیم و جدید) استدلال است، و سپس تعریف با تحليل مقاهيم (در منطق قدیم و فلسفه تحلیلی معاصر). تلاقی دو قلمرو منطق و اخلاق بیشتر ناظر به همین مفاهیم است. نگاهی به فهرست
ويليام كينگدم كليفرد (W.K. Clifford) در سال 1877 در جستار «اخلاق باور» (The Ethics of Belief) بنیاد اخلاقی ایمان آوردن را زیر سؤال میبرد. او در این مقاله تخلف از بایستههای معرفتی و اعتماد بدون قرائن و استدلال را امری غیراخلاقی شمرد. او با صورتبندی
گفتار حاضر صورتبندى و تنسیق منطقى و دقیقى از نظریهاى اخلاقى به دست مىدهد که بر اندیشههایِ بر گرفته از ایمانوئل کانت و آر. اِم. هِر مبتنى است و نمونهاى است از نحوه کاربست منطق در جهت صورى کردن و نمادین ساختن دیدگاههاى فلسفى وسیعتر.
این کتاب که از ۱۰ مقاله در ۲۵۰ صفحه تشکیل شده است، به برخی از مهمترین و اصلیترین مسائل این قلمرو پرداخته است. برخی از آنها از سرشت و ماهیت احساسات و عواطف نوعدوستانه و امکان اعمال نوعدوستانه سخن گفتهاند. برخی این ادعای كنت را
غایت طرح تامس نیگل فیلسوف جامع الاطرافِ تحلیلی معاصر، دفاع از عقلانیت اخلاقی زیستن است. روش او در این طرح، مهندسیِ معکوس و بیرون کشیدن مفروضات و توالی فاسد و نامعقول دیدگاه مقابل (خودگزینی اخلاقی = ethical egoism) است. وی با تکیه بر تحلیل و
1 مقدمه: تقریر مسأله آیا اخلاقی زیستن منطقاً و عقلاً ضروری است با صرفاً ممتع نیست (امكان عام دارد)؟ آیا اخلاقی زیستن، منطق ضروری است، یا ممکن و یا ممتع؟ اگر فيالجمله عقلانیت اخلاق را پذیرفتیم، آيا بالجمله میتوان از آن دفاع کرد؟ آیا خصلتهای
١. اهمیت ایده کرامت انسانی در فلسفه كانت، آدمیان شأن و منزلت خاصی در میان عالمیان دارند، رأیی که البته، خاص او نبود. چنین اندیشهای در متون قدیمی مقدس دینی نیز مورد تأکید بود، اما کانت این مفهوم را بنیاد اخلاق میداند و لوازم اخلاقی