علیرضا صالحی

تاریخی که گلاور ارائه می‌دهد واقعا هولناک است، ولی به دلیل معنایی که سعی می‌کند به آن ببخشد جذاب و آموزنده نیز هست. بررسی تاریخی نگران‌کننده گلاور نشان می‌دهد که چگونه انسانیت‌زدایی فردی و جمعی از دیگران، فاصله‌گیری کافی از دیگران برای ندیدن رنج و محنت‌شان، تقسیم مسئولیت اعمال در میان جمعی بزرگ، و عقلانی‌سازی فایده‌گرایانه و آرمانشهری می‌تواند هویت اخلاقی را بفرساید. انسانیت: تاریخ اخلاقی قرن بیستم کتابی شگفت‌انگیز، نافذ و تأثیرگذار است که با واقعیت‌های نامطبوع تاریخی روبه‌رو می‌شود و درباره این‌که از دست انسان‌هایی که به این مسائل می‌اندیشند، چه بر می‌آید، پیشنهاداتی ارائه می‌دهد.