قاعدۀ زرین در سیرۀ امیرالمؤمنین (ع)

قاعدهٔ زرین در این مقاله به‌عنوان اصلی بنیادین در اخلاق علوی مورد تحلیل و بررسی قرار می‌گیرد و با تکیه بر نامهٔ ۳۱ نهج‌البلاغه، نشان داده می‌شود که اصلِ «آنچه برای خود می‌پسندی، برای دیگران نیز بپسند» چارچوبی منسجم برای سامان‌دهی رابطۀ انسان با خویشتن، خدا و دیگران فراهم می‌آورد.
مقالۀ حاضر می‌کوشد نشان دهد قاعدۀ زرین در اندیشۀ امیرالمؤمنین علی (ع) با منطق سودمحور و تقابلی همخوان نیست و از جهان‌بینی توحیدی و اصل کرامت ذاتی بشر سرچشمه می‌گیرد و ظرفیت بازاندیشی در اخلاق فردی و اجتماعی معاصر را دارا است.