آیا با آمیژۀ انسان-خوک باید مثل یک «شخص» برخورد کرد؟

پیشنهاد سردبیر

وقتی از جایگاه اخلاقی آمیژه‌ها مطمئن نیستیم، چطور باید به آن‌ها واکنش نشان دهیم؟ در حال حاضر، آمیژه‌هایی که در آزمایشگاه خلق می‌شوند در همان دوران جنینی نابود می‌شوند. ولی برای برداشت اندام‌ها، آن‌ها باید دوران جنینی را به پایان برسانند. در این هنگام، آیا آمیژه‌های حیوان-انسان حق اخلاقی برای تداوم حیات دارند؟ اگر هرگونه تردیدی دربارۀ توانمندی‌های شناختی این شکل جدید از حیات داشته باشیم، باید توانایی‌های آمیژه را بررسی کنیم. 

از کمبود اندام‌های پیوندی در سراسر دنیا باخبریم. مثلاً سال گذشته ۳۰۰۰ پیوند کلیه در انگلستان انجام شد، اما در انتهای سال هنوز ۵۰۰۰ نفر در فهرست انتظار بودند. تجارت پرمنفعت اندام‌ها به وجود آمده است، و گردشگری به‌قصد پیوند اندام نیز بالنسبه رایج شده است. سیاست‌مداران برای یافتن راه‌حل‌های معقول برای این کمبود این دست و آن دست می‌کنند و گوشۀ چشمی هم به استفاده از اندام‌های همۀ درگذشتگان دارند به‌جز آن‌ها که صراحتاً مخالفت خود را ابراز کرده باشند. در همین حال، دانشمندان با دست‌کاری‌های ژنتیکی، در رویاندن اندام‌های پیوندی درون خوک‌ها پیشرفت‌های قابل‌توجهی داشته‌اند.

دانشمندان ایالات متحده در حال خلق به‌اصطلاح «آمیژۀ انسان-خوک» هستند که می‌تواند اندام‌های موردنیاز را برویاند. این آمیژه‌ها، حیواناتی مرکب از مشخصات انسان و خوک‌اند.

دانشمندان ایالات متحده در حال خلق به‌اصطلاح «آمیژۀ انسان-خوک»((Human-Pig Chimera: آمیژه یا کایمرا نام یک جانور اسطوره‌ای است که سر شیر و بدن بُز و دُم مار دارد. در ژنتیک، به موجوداتی گفته می‌شود که از طریق فناوری‌های نوین ژنتیکی به صورت ترکیبی از چند گونه خلق می‌شوند.)) هستند که می‌تواند اندام‌های موردنیاز را برویاند. این آمیژه‌ها، حیواناتی مرکب از مشخصات انسان و خوک‌اند. این‌ها مثل قاطرهایی‌اند که اندام‌هایی تولید می‌کند که می‌توان به انسان‌ها پیوند زد. قاطر مولود جفت‌گیری خر نر با اسب ماده است. اسب و خر دو گونۀ متفاوت با تعداد کروموزوم‌های متفاوت‌اند، ولی می‌توانند جفت‌گیری کنند.

در مورد این آمیژه، دانشمندان سلول پوست انسان را برمی‌دارند و از آن سلول‌های بنیادینی می‌سازند که قادر به تولید هر سلول یا بافتی در بدن هستند؛ که آن‌ها را «سلول‌های بنیادین پرتوان القاشده»((Induced Pluripotent Stem Cells)) می‌نامند. سپس این سلول‌ها را به جنین خوک تزریق می‌کنند تا آمیژۀ انسان-خوک بسازند. برای خلق اندام مطلوب، آن‌ها از تکنیک اصلاح ژن یا CRISPR استفاده می‌کنند تا آن ژن‌های خوک که مثلاً لوزالمعده می‌سازند را حذف نمایند. سپس در آن آمیژۀ انسان-خوک، آن دسته از سلول‌های بنیادی انسان که مسئول تولید لوزالمعده‌اند تقریباً لوزالمعده‌ای کاملاً انسانی می‌سازند که فقط رگ‌های خونی آن متعلق به خوک است. با استفاده از این فناوری جنجالی، یک سلول پوست انسان که ابتدا پرداخت شده و سپس به جنین خوکی که ژن‌هایش اصلاح شده تزریق می‌شود تا این سلول بتواند کبد، قلب، لوزالمعده یا ریۀ موردنیاز را برویاند.

فاطمه شریفیان
فاطمه شریفیانhttp://ethicshouse.ir
متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد متن زندگی نامه کاربر توضیحات در مورد

متن دیدگاه

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

مرتبط